واکنش هیدئو کوجیما به هوش مصنوعی پس از تجربه استفاده از DLSS 5 در Death Stranding 2: «چندان از این ایده خوشم نمی‌آید»

صنعت بازی‌های ویدیویی در چند سال گذشته با چالش‌ها و پیامدهای گسترش هوش مصنوعی دست‌به‌گریبان بوده است.

تاکنون شاهد کاربردهای متنوع هوش مصنوعی مولد در چندین بازی بزرگ بوده‌ایم و اخیراً نیز فناوری نوآورانه به‌کاررفته در DLSS 5 انویدیا، موج تازه‌ای از بحث‌ها را به راه انداخته است. بازی Death Stranding 2: On the Beach، اثر هیدئو کوجیما، نیز با این جریان گره خورده و ظاهراً همین تجربه، دیدگاه او را نسبت به کارایی و آینده این ابزارها تحت‌تأثیر قرار داده است.کوجیما در جدیدترین قسمت از پادکست اختصاصی خود، Koji10، در این باره توضیح می‌دهد:من به‌عنوان یک خالق، احساسی دوگانه و متناقض نسبت به این فناوری دارم. هوش مصنوعی در زمینه‌هایی مانند جان‌بخشیدن به عکس‌های قدیمی یا رنگی‌کردن آن‌ها عملکرد بسیار خوبی دارد؛ این‌طور نیست؟ به اعتقاد من، شاید روزی فرا برسد که فرایند سنتی بازسازی آثار را به‌طور کامل کنار بگذاریم. به‌عنوان مثال، امروزه هنوز متخصصانی هستند که فیلم‌های کلاسیک را به‌صورت دستی و با زحمت فراوان به کیفیت 4K مرمت می‌کنند؛ درحالی‌که هوش مصنوعی می‌تواند همین کار را به‌سادگی و با سرعتی به‌مراتب بیشتر انجام دهد.اما با وجود اینکه هوش مصنوعی توانایی تسهیل چنین فرایندهایی را دارد، از درک نیت و چشم‌انداز هنری خالق اثر عاجز است؛ ضعفی که کاربرد این فناوری را، دست‌کم در پروژه‌هایی که خالق Metal Gear Solid در آن‌ها نقش‌آفرینی می‌کند، به‌شدت محدود می‌سازد. او در این زمینه می‌گوید:به‌عنوان سازنده اثر اصلی، هرگز تمایل ندارم شخص یا ابزار دیگری تغییرات بیش از حدی در ساخته‌ام اعمال کند. اگر من نورپردازی خاصی را برای یک صحنه انتخاب کرده‌ام، قطعاً دلیل و هدفی هنری پشت آن بوده است. البته اگر هوش مصنوعی قادر بود این نیت‌های هنری را به‌درستی درک کند، شرایط کاملاً متفاوت می‌شد.با نگاهی به خروجی‌های فناوری DLSS 5 انویدیا و سایر نمونه‌های مبتنی بر ارتقای وضوح تصویر با هوش مصنوعی، روشن است که هنوز فاصله زیادی تا رسیدن به چنین سطحی از درک هنری داریم. از آنجا که Death Stranding 2: On the Beach نیز در کانون هیاهوی مرتبط با DLSS 5 قرار گرفته، به نظر می‌رسد این اتفاق کوجیما را واداشته تا درباره ارزش واقعی و دستاوردهایی که این فناوری می‌تواند برای استودیوی کوجیما پروداکشنز به ارمغان بیاورد، عمیق‌تر تأمل کند.زمانی که در جریان این گفت‌وگو به احتمال ایجاد تغییرات خودکار و دلبخواه هوش مصنوعی اشاره می‌شود، کوجیما با صراحت پاسخ می‌دهد:به‌هیچ‌‌وجه از این ایده خوشم نمی‌آید. مگر اینکه در جریان کار، کنترل و نظارت کامل هوش مصنوعی مستقیماً در دستان خودم باشد؛ در آن صورت شاید اوضاع متفاوت باشد. هرچند درباره این موضوع هم هنوز کاملاً مطمئن نیستم.با این حال، او می‌پذیرد که استفاده از این فناوری احتمالاً به یک رویه معمول در صنعت تبدیل خواهد شد؛ دست‌کم تا حدود زیادی. امروزه فرایندهایی نظیر بازپردازش قطعات موسیقی و مرمت فیلم‌های کلاسیک، همچنان به حضور مهندسان و تیم‌های تولید متکی هستند؛ متخصصانی که برای تسهیل و تسریع روند پروژه‌های خود، از هوش مصنوعی به‌عنوان یک ابزار کمکی بهره می‌گیرند.کوجیما در پایان صحبت‌هایش می‌افزاید:شاید هوش مصنوعی در نهایت به نقطه‌ای برسد که تمام این کارها را به‌صورت کاملاً خودکار انجام دهد. شاید صد سال دیگر، وضوح و کیفیت تصاویر به سطوحی فراتر از تصور امروز ما برسد؛ اما راستش را بخواهید، من چندان از این ایده و چشم‌انداز خوشم نمی‌آید.