جنگنده‌ای که F-۲۲ را بازنشسته خواهد کرد، رونمایی شد

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، شرکت «پرت‌اند ویتنی» (Pratt & Whitney) در آنچه که ممکن است اشاره‌ای به اتفاقات آینده یا اقدامی نامحسوس برای انتشار اطلاعات نادرست باشد، ویدیویی منتشر کرده است که احتمالاً شامل تصویر جدید و وسوسه‌انگیزی از هواپیمای جنگنده نسل ششم شرکت بوئینگ موسوم به F-۴۷ است.

این جنگنده برای نیروی هوایی ایالات متحده در حال توسعه است تا جایگزین جنگنده F-۲۲ شود.

جنگنده F-۴۷ در حال حاضر در مرحله توسعه مهندسی و تولید (EMD) و بخشی از برنامه تسلط هوایی نسل بعدی ایالات متحده (NGAD) است و اولین نمونه اولیه آن قرار است در سال ۲۰۲۸ به پرواز درآید.

اگرچه طبق گزارش‌ها، نسخه‌های اولیه این فناوری از حدود سال ۲۰۲۰ به صورت مخفیانه پرواز کرده‌اند، اما نمونه اولیه F-۴۷ در صورت موفقیت، اولین نمونه از ناوگانی متشکل از حداقل ۱۸۵ جنگنده خواهد بود که جایگزین رپتور لاکهید مارتین F-۲۲ خواهند شد.

این تقریباً تمام چیزی است که به طور عمومی در مورد F-۴۷ می‌دانیم. کل این برنامه بسیار محرمانه است و تنها نگاهی اجمالی که رسانه‌ها به این هواپیما داشته‌اند، چند رِندر مفهومی مبهم است که واقعاً چیز زیادی را نشان نمی‌دهند.

تمام چیزی که به طور قطع می‌دانیم، این است که قرار است یک جنگنده دوربرد برای تسلط بر هوا با حداکثر سرعت حدود ۲ ماخ و برد بیش از ۱۸۵۲ کیلومتر باشد.

از آنجایی که این یک جنگنده نسل ششم (Gen-۶) است، می‌توانیم استنباط‌های خاصی داشته باشیم. این جنگنده یک هاب سیستمی خواهد بود؛ یعنی به عنوان فرماندهی مرکزی برای دسته‌ای از پهپاد‌های خودران Loyal Wingman عمل خواهد کرد. همچنین از درجه بالایی از پنهانکاری و رادارگریزی در برابر رادار‌هایی که می‌توانند F-۲۲ یا F-۳۵ Lightning II را تشخیص دهند، برخوردار خواهد بود. علاوه بر این، به جای درگیری‌های هوایی، برای شلیک موشک‌های دوربرد طراحی خواهد شد.

گفتنی است که تمرکز اصلی جدیدترین ویدیوی شرکت «پرت‌اند ویتنی» بر خود F-۴۷ نیست، بلکه این شرکت که تابعه شرکت ریتون (Raytheon) است، بر موتور XA-۱۰۳ که کاندیدای اصلی برای تأمین نیروی آن است و استراتژی طراحی تمام دیجیتال که از یک شبیه‌سازی (دوقلوی) دیجیتال برای تسریع توسعه موتور در مقایسه با روش‌های مرسوم استفاده می‌کند، تمرکز دارد.

موتور XA-۱۰۳ که تحت برنامه نسل بعدی پیشرانش تطبیقی​​ (NGAP) توسعه یافته است، برای پرواز‌های دوربرد در صحنه نبرد اقیانوس آرام و همچنین تأمین مقادیر زیادی از توان مازاد برای حسگر‌های نسل بعدی و سلاح‌های انرژی هدایت‌شده طراحی شده است. همچنین دارای سیستم‌های مدیریت حرارتی پیشرفته است که روشی عالی برای توصیف یک سیستم جریان هوای ویژه است که به عنوان یک سینک گرما عمل می‌کند، سیستم‌های داخلی جنگنده را خنک می‌کند و اثر حرارتی آن را می‌پوشاند.

مانند F-۴۷، از این موتور نیز جزئیات زیادی در دسترس نیست، اما انتظار می‌رود XA-۱۰۳ برد F-۴۷ را ۲۵ درصد افزایش دهد و در مقایسه با F-۳۵، به میزان ۱۰ درصد نیروی رانش بیشتری تولید کند.

این تصاویر ممکن است نشان دهد که F-۴۷ دارای کابین خلبان در ارتفاع بالا، بال‌های به شدت اصلاح شده و پیکربندی بدون دُم است. همچنین ممکن است دماغه بیل‌شکل، کانارد‌ها و برخی ویژگی‌های رادارگریز در خروجی‌های موتور را نشان دهد.

مشکل این است که مقامات ارشد نیروی هوایی آمریکا گفته‌اند که تصاویری مانند این عمداً برای گمراه کردن ناظران خارجی با افزودن ویژگی‌هایی که قطعاً جزئی از F-۴۷ نیستند، طراحی شده‌اند. اگر چنین باشد، این یک استراتژی منطقی است. تاریخ هوافضا پر از نمونه‌هایی از هواپیما‌هایی است که توسط یک کشور یا شرکت توسعه یافته‌اند، فقط برای اینکه رقیب، یک کپی آشکار از آنها را به نمایش بگذارد، مانند زمانی که اتحاد جماهیر شوروی فضاپیمای بوران (Buran) خود را پرتاب کرد که شبیه به یک شاتل فضایی ایالات متحده بود.

شاید هم همه اینها واقعی باشد و تصویر ارائه شده دقیقاً همان چیزی است که F-۴۷ به این شکل خواهد بود.