علی ملاقلی پور: دلیل سکوت برخی اهالی سینما در این روزها این است که نگرانند حرفهایشان به نفع فلان گروه سیاسی مصادره شود

به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد در این باره با علی ملاقلی پور مصاحبه کرده است.

بخشهایی از مصاحبه را می خوانید:

تحلیل شما از نسبت سینمای ایران با جنگ تحمیلی امروز چیست؟ 

 فیلم ساختن درباره جنگ زمانی مناسب و جوابگو است که اجتماع و جامعه به آن مبتلا باشد مثل شرایط کنونی، مثلا اگر نگاهی به سال‌های گذشته سینمای ایران بیندازیم کم فروغ‌ترین آثار در گیشه، فیلم‌هایی با ژانر دفاع مقدس بود و فقط فیلم‌هایی که کلیشه‌های این ژانر را به بازی می‌گرفتند و دست به شوخی یا تمسخر ادبیات جنگ می‌زدند موفق به جذب مخاطب بودند، اما امروز موشک وارد شهرها شده، اخبار جنگ مثل نان شب شده، دشمن به مدارس و بیمارستان‌ها و پل و خیابان‌ها هم رحم نمی‌کند، پس جنگ مساله‌ای اجتماعی و دغدغه عامه شده .

 چرا همچون گذشته کارگردان جوان خوشفکر در حوزه سینمای جنگ نداریم؟

چون بودجه‌ها بین خودی‌ها تقسیم می‌شود . شما ببینید سفارشی‌سازها هنوز جنگ شروع نشده، فیلمنامه‌هایشان آماده شده و خیلی بزن دررویی فیلم‌هایشان را ساخته و در حال پخش آثارشان هستند . کسی نیست بپرسد کی وقت کردی فکر کنی؟ کی این فکر تو دم کشید و آن را نوشتی؟ از کجا اینقدر سریع بودجه گرفتی ؟ متاسفانه مثل چای کیسه‌ای فیلم زودجوش می‌سازند .

 ‌البته گفته می‌شود بیشتر از سر دغدغه و اینکه فیلمسازان هم در این شرایط می‌خواهند ادای دینی به جامعه کنند فیلم یا سریال با موضوع جنگ امروز می‌سازند. 

 موافق نیستم، البته این از سیستم مدیریت غلط است که فکر می‌کند سینما هم مثل اخبار است و باید زود پاسخ و واکنش سیاسی نشان دهد . در صورتی که سینما بیشتر از آنکه به روزنامه شبیه باشد، شبیه کتاب‌هاست .

 همکاران شما در شرایط امروز ایران موضع سکوت اتخاذ کردند به نظر شما چرا؟

همکاران بنده یعنی هنرمندان، شاید بازیگران بیشتر در چشم باشند ولی کلا هنرمند از دل اجتماع رشد کرده و برای جامعه کار می‌کند، طبیعتا نظراتش با نظر عموم نزدیک است، نه فقط هنرمندان، اکثریت جامعه سکوت کردند. این نگاه که می‌خواهد فشار بیاورد که همه به میدان آمدند و افراد مشهور ساکت هستند، دروغ است. رنگ شب و روز میدان‌ها متفاوت است . ببینید به عنوان یک مثال ساده می‌گویم جوانی که در سال‌های قبل گوشه میدان با ماشین گشت ارشاد با او برخورد کردند، نمی‌شود کنار همان میدان اکنون سکو گذاشت و به او گفت بیا با صوت مداحی وحدت‌پذیر شو. به پاهای او وزنه‌های سنگین بسته‌ایم و می‌گوییم چرا نمی‌آیی . این فضا برای هنرمندان هم هست، هنرمندان هم هر کدام با تجربه‌های تلخ و شیرین با زیست‌های متفاوت با تفکرات گوناگون در این بین زندگی کرده‌اند . طبیعتا واکنش‌ها متفاوت است . خیلی‌ها دلشان می‌خواهد برای دفاع از ایران به میدان بیایند، اما می‌دانند حضور آنها به نفع تفکر و جریانی خاص مصادره می‌شود . 

17302