روایت حبیب احمدزاده از انرژی هسته‌ای؛ معجزه نانوباتری‌ها در آینده

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در برنامه «من ایرانم» با اجرای محمدرضا شهیدی‌فرد، حبیب احمدزاده، نویسنده، مستندساز و فعال فرهنگی، روایت گسترده‌ای از تجربه‌های شخصی و دیدگاه‌های خود درباره آینده انرژی هسته‌ای و فناوری‌های نوین ارائه کرد. او با نگاهی همزمان تاریخی، علمی و اجتماعی، مفهوم پیشرفت را با فرهنگ و ادبیات پیوند زد و نشان داد چگونه علم و هنر می‌توانند در مسیر توسعه ملی با هم همراه شوند.

احمدزاده ابتدا با یادآوری خاطرات کودکی در آبادان و دوران فعالیت‌های فرهنگی خود، به موضوع ارتباط مردم با علم و فرهنگ پرداخت.

او به نقش غریزی و هوشمندانه مردم ایران در مواجهه با بحران‌ها و جنگ‌ها اشاره کرد و مثال‌هایی از شاهنامه و داستان‌های ملی آورد تا نشان دهد که نسل‌ها با آگاهی و حس مسئولیت، خود را به جای رستم و سهراب می‌گذارند و مسیر خود را در تاریخ رقم می‌زنند.

پس از این مقدمه، احمدزاده به بخش علمی و نوآورانه گفتگو رسید؛ موضوع نانوباتری‌ها و آینده انرژی هسته‌ای. او توضیح داد که محققان دانشگاه بریستول الماس دارای خاصیت رادیواکتیو را با لایه‌ای از الماس خالص پوشش می‌دهند تا تابش‌ها به بیرون منتشر نشود و باتری‌ها کاملاً امن شوند. این باتری‌ها، که نوع پیشرفته آن توسط شرکت NDB در آمریکا توسعه یافته، می‌توانند هزاران سال انرژی فراهم کنند و انقلابی در وسایل الکترونیکی ایجاد کنند: تلفن‌ها و کامپیوترهایی که هرگز نیاز به شارژ ندارند، خودروهای برقی با عمر طولانی و ماشین‌آلاتی که می‌توانند نسل‌ها فعالیت کنند.

.

احمدزاده تاکید کرد که این فناوری، حاصل تلاش و نوآوری بشری است و بیان کرد که ایران با پیشبرد انرژی هسته‌ای و فناوری‌های مرتبط، می‌تواند مسیر توسعه صنعتی و علمی خود را به سرعت طی کند، همانطور که در گذشته تلاش برای ملی شدن نفت کشور را به جلو برد. او هشدار داد که نادیده گرفتن این دستاوردها و پنهان‌کاری درباره ظرفیت‌های علمی، می‌تواند باعث عقب‌ماندگی ایران شود.

در طول گفتگو، احمدزاده بارها به مسئولیت اجتماعی و فرهنگی افراد اشاره کرد و توضیح داد که نویسندگان، هنرمندان و فعالان صلح، باید روایت واقعی مردم و تجربه‌های علمی و اجتماعی ایران را به جهان منتقل کنند. او از شبکه‌های بین‌المللی، ارسال ایمیل و روایت‌های روزانه از زندگی مردم در شرایط بحران یاد کرد و تاکید کرد که این ارتباط مستقیم، نشان‌دهنده فهم واقعی و قدرت ملت ایران است.

احمدزاده در این بخش، با مثال‌هایی از شاهنامه و اسطوره‌های ملی، انرژی و خلاقیت مردم ایران را با روح کندوی زنبور عسل و سیمرغ مقایسه کرد: ملکه در کندو تحت حمایت جمعی عمل می‌کند، و مردم ایران نیز در بحران‌ها به شکل جمعی و خودجوش، مسیر پیشرفت و حفاظت از کشور را دنبال می‌کنند.

در پایان، او به مخاطبان یادآوری کرد که آینده علم و فناوری بدون آگاهی عمومی و مشارکت همگانی ممکن نیست. نانوباتری‌ها و انرژی هسته‌ای تنها ابزارهایی هستند که اگر با فرهنگ و مسئولیت اجتماعی پیوند بخورند، می‌توانند کشور را به جایگاه واقعی خود برسانند. احمدزاده با شور و هیجان گفت: این فناوری‌ها نه تنها انرژی ما را تامین می‌کنند، بلکه سمبل قدرت و خودباوری یک ملت هستند که از گذشته تا امروز با مقاومت و خلاقیت، مسیر خود را ساخته است.

انتهای پیام/