فرهنگی
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، برنامه «شیوه» پس از مدتی غیبت در آنتن شبکه چهار، این بار با یک شکل و شمایل نوین برگشته است؛ بدون استودیو و با حضور مجری و مهمانان از خانه یا محل کارشان. این روش که در دوران کرونا برای حفظ تولید و کاهش هزینهها رایج شد، حالا به یک روند پایدار تبدیل شده و نمونههای موفق بینالمللی آن در رسانههای مختلف جهان دیده میشود.
در کشورهای دیگر نیز برنامههایی ساخته میشوند که مجری و مهمانان هرگز در استودیو حضور فیزیکی ندارند و تمام ارتباطات از طریق ویدئوکنفرانس انجام میشود. از talk showهای تحلیلی در آمریکا گرفته تا برنامههای سیاسی در اروپا و ژاپن، این سبک تولید، امکان حضور مهمانان در نقاط مختلف و کاهش هزینههای سنگین استودیو را فراهم میکند. «شیوه» نیز با الهام از این رویکرد، به سمت انعطافپذیری و نوآوری در تولید برنامههای تحلیلی و ژانر اندیشه و سیاست حرکت کرده است.
قسمت نخست بازگشت «شیوه» با موضوع تنگه هرمز و بایستههای رژیم حقوقی آن در فضای پساچنگ روی آنتن رفت. عطاالله بیگدلی مجری برنامه از مازندران با سه کارشناس؛ علی سعیدی، مهدی محمدی و مهدی ازرقی که در تهران و قم حضور داشتند، گفتگو کرد. این ارتباط تصویری امکان شد تا بحث و تبادل نظر در فضایی تعاملی و زنده انجام شود، بدون محدودیت مکان استودیو.
بازگشت «شیوه» با این شکل نوین، علاوه بر صرفهجویی اقتصادی، فرصت حضور گستردهتر کارشناسان و تنوع موضوعی را فراهم میکند. اکنون باید دید آیا مخاطبان با این سبک تولید ارتباط برقرار میکنند و این نوآوری میتواند مسیر جدیدی در تولید برنامههای تلویزیونی در ایران ایجاد کند یا خیر.
گمانهزنیها درباره سریال «حضرت موسی(ع)» با خبر تازه دوباره داغ شد
اما این نحوه برنامهسازی چه مزیت و چه چالشی خواهد داشت؛ مزیت اصلی: کاهش هزینه، افزایش پایداری تولید و امکان حضور مهمانان از سراسر کشور یا حتی جهان بدون محدودیت جغرافیایی. چالش پیش رو: جذب مخاطب و حفظ تعامل و جذابیت بصری برنامه در غیاب فضای فیزیکی استودیو.
این نوع تولید، به ویژه برای برنامههای تحلیلی، ژانر اندیشه، سیاست و گفتوگوهای تخصصی، میتواند الگوی نوین برای تلویزیون ایران باشد و مسیر تازهای در پخش و تولید برنامهها ایجاد کند.
انتهای پیام/
جدیدترین اخبار پربحث