مبارزه حقوقی جدید گوگل؛ شرکت‌ها نباید مسئول توهمات هوش مصنوعی باشند

گوگل با شکایت «رابی استارباک»، فعال حامی گوناگونی (Diversity) و ضد شرکت‌های بزرگ، روبه‌رو شده که ادعا می‌کند هوش مصنوعی گوگل او را به‌اشتباه با اتهامات جنسی و افراط‌‌گرایی مرتبط کرده است. برخلاف متا که پرونده مشابه او را خارج از دادگاه حل‌وفصل کرد، گوگل تصمیم گرفته این دعوا را در دادگاه پیگیری کند.

طبق گزارش‌ها، این شرکت در اسناد حقوقی خود اعلام کرده که نباید بابت محتوای تولیدشده توسط مدل‌های هوش مصنوعی که ممکن است دچار توهم شوند، مسئول شناخته شود و تلاش می‌کند حکم رد شکایت را بگیرد. اصل دعوا از شکایتی آغاز می‌شود که رابی استارباک علیه گوگل مطرح کرده و مدعی شده که هوش مصنوعی گوگل او را به اتهامات جنسی و گرایش‌های افراطی مرتبط کرده است.

شکایت علیه گوگل به‌دلیل اظهارات هوش مصنوعی

استارباک پیش‌تر شکایتی مشابه را علیه متا انجام داده و گفته بود هوش مصنوعی متا به‌اشتباه او را فردی معرفی کرده که در ناآرامی‌های ششم ژانویه در کنگره آمریکا حضور داشته است. بااین‌حال، متا مسیر کاملاً متفاوتی را انتخاب کرد و پرونده را در آگوست به‌صورت توافقی به پایان رساند و حتی او را به‌عنوان مشاور برای رسیدگی به سوگیری‌های سیاسی و ایدئولوژیک در سیستم‌های هوش مصنوعی‌ خود به کار گرفت.

براساس گزارش وال استریت ژورنال، هیچ دادگاه آمریکایی تاکنون حکم پرداخت غرامت بابت اظهارات یک چت‌بات هوش مصنوعی صادر نکرده است و این پرونده می‌تواند جزو نمونه‌های نخست در تعیین مرزهای مسئولیت قانونی شرکت‌ها در برابر محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی باشد.

استارباک در پرونده جدید خود خواستار 15 میلیون دلار خسارت از گوگل شده است. اما گوگل در پاسخ اعلام کرده که ادعای او از اساس صرفاً نشان‌دهنده استفاده نادرست او از ابزارهای توسعه‌دهنده و تحریک چت‌بات به بیان هذیان است. همچنین گوگل می‌گوید استارباک حتی توضیح نداده که چه دستورهایی وارد کرده و آیا کسی واقعاً تحت تأثیر این اظهارات قرار گرفته است یا خیر. همچنین در این مرحله استارباک به درخواست برای ارائه توضیحات بیشتر واکنشی نشان نداده است.

هرچند گوگل می‌توانست همان ابتدا با یک توافق ساده و خارج از دادگاه پرونده را خاتمه دهد، اما مسیر دیگری را انتخاب کرده و ترجیح داده است که همه چیز در فضای رسمی دادگاه و زیر نظر قاضی بررسی شود. این تصمیم می‌تواند نقطه عطفی در تعیین حدود مسئولیت شرکت‌ها در قبال رفتار و خروجی‌های هوش مصنوعی باشد و شاید حتی استاندارد جدیدی بسازد که براساس آن مشخص شود مدل‌های هوشمند تا چه حد باید تحت نظارت و پاسخگویی قرار بگیرند.

پرونده حاضر برای گوگل صرفاً یک دعوای حقوقی معمولی نیست بلکه نمونه‌ای از برخورد مستقیم قانون با فناوری‌های نوظهور است، جایی که مسائل مرتبط با حریم فردی، پیامدهای اجتماعی الگوریتم‌ها و نقص قوانین موجود هم‌زمان مطرح می‌شوند. نتیجه نهایی این روند می‌تواند مسیر آینده قانون‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی در آمریکا را بازتعریف کند و چارچوب جدیدی برای نحوه مواجهه با ادعاهایی که به سیستم‌های AI نسبت داده می‌شود ایجاد کند.