عمیق‌تر از ترور

یاداشت مهمان – علی مهدیان، در جلسه‌ای استاد مصباح بزرگوار توضیح میداد که ترور در اسلام بر پایه تعبیر “ترهبون به عدوالله و عدوکم” در قرآن قابل اثبات است.

رهبری شهید در تفسیر سوره حشر بعد از بیان قضیه تاریخی دستور پیامبر ص برای ترور رییس قبیله بنی نضیر، میفرماید برخی ترور منصور به دست موتلفه را غلط میدانستند و میگفتند ما در اسلام چیزی به نام ترور نداریم. این حرف غلطی است و نمونه های تاریخی مختلف دارد از جمله همین مورد یعنی دستور ترور رییس قبیله بنی نضیر.

این نکته هم که فرمان ترور شامل افراد و گروهها میشود و نه حکومت اسلامی بحثی است که در ماجرای فرمان امام برای قتل سلمان رشدی مطرح شد. که از پایه حرف غلطی است. وقتی امری “ماموریت الهی” شد شامل همه میشود و اول از همه نیز حکومتها. حالا البته حکومتها بر پایه امکانشان و توانشان و ملاحظاتشان باید چگونه این کار را انجام دهند بحث دیگری است. سردار قاآنی پیش از این به کنایه گفته بود چه بسا یک آمریکایی خودش عامل قتل ترامپ شود. اتفاقی که چندین بار هم بعد آن واقع شد و البته معلوم نبود چه اندازه ایران در آنها نقش داشته.

طبیعتا همانطور که افراد و گروهها در انجام این تکلیف محدودیتها و وسعی دارند حاکمان و دولتها هم در بیان و ابراز و همینطور اقدام آن محدودیتهای خود را دارند، نه لزوما برای انجام ندادن، بلکه برای نحوه انجام. دستور به کشتن عاملین شهادت حاج قاسم که به صراحت توسط رهبری شهید بیان شد، هنوز مورد مطالبه ما است که باید محقق شود. به هر حال اگر به تعبیر دقیق آقا مجتبی رهبر عزیز ما ، این ماموریت الهی است، شامل همه میشود. ماموریتی فوری و زمان دار، این پیر سگها نباید به مرگ طبیعی بمیرند. هیچکدام.

اما و صد اما

ماجرای قتل عاملین شهادت رهبر ایران، یعنی علم اسلام و بزرگترین مرجع عالم تشیع، مقام ولایت که بالاتر از هر منصب دینی است، نائب یکتای امام عصر عج، واقعه ای را رقم زده که اگر به آن توجه نکنیم عمق مساله را نمیفهمیم. این یک دستور عادی مرجع دینی و ولی فقیه به قتل عاملان و مباشران شهادت رهبر ما نیست. این اتفاق سخنی است که از زبان همه مردم عزادار در تشییع بیرون آمد و سپس رهبری آن را جمع زد و دوباره بیان کرد.

این دستور از جان عزادار کل امت اسلام جوشید، محصول یک قیام عمومی است. محصول ارتقا و قیام امت است. نه یک اقدام فردی جزیی کنار بقیه اقدامها. آن روز که محمدرسولی شاعر عزیز ما اشعار جانانه خود را میخواند گویا به تشنه لبها آب زلال و خنک رسانده باشد، او زبان همه شد، پرچمهای سرخ که در کل سیل جمعیت بلند شده بود، معنایش آن بود که این تشییع برای عزا فقط به پا نشده و کل هیبتش حماسه است. این سخن را کاش اهل علم و نخبگان بشنوند و کاش مسوولین ما بفهمند، در دوران با شکوهی هستید که دست قدرت بینهایت بیرون آمده.

یک خشم جهانی، نه یک اقدام فلان گروهک و فلان جمع صرفا، یعنی دورانی که شیطان در آن باید سر بریده شود، دورانی که فرعون حق ندارد سر راحت زمین بگذارد. همه باید کمک کنند. علما ، روحانیون، مبلغین، خطبا، تربیون دارها، کانال نویس ها، مسوولین، ایرانیها، عراقیها، همه و همه. باید دنیا برای تمدن غرب تیره و تار شود. این یک بلوغ بزرگ است که از ابتدای جنگ تا الان رخ داده، بزرگترین تشییع و تجمع در تاریخ بشر فریاد زد سر غرب را میبریم. سر شیطان را میبریم. عجب خوش روزگاری است.