خاطره حاتمی: مدت‌ها از بازیگری دور بودم/ چالش بازگشت به بازیگری با نقش یک تراپیست

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، خاطره حاتمی ـ بازیگر ـ که مدت‌ها از بازیگری دور بوده، از چالش‌های حضورش در یک سریال تلویزیونی گفت و بیان کرد: چالشم این بود که مدت زمان زیادی بود که از فضای بازیگری دور بودم و تلاش می‌کردم در کار به تجربیات گذشته‌ام رجوع کنم. بعد از کرونا مدتی طولانی کار نکردم و اخیرا دوباره مشغول کار شده‌ام.

این بازیگر با اشاره به نقش خود در سریال «مادران» بیان کرد: در این قصه نقش یک خانم دکتر تراپیست را برعهده داشتم که علاوه بر این شغل و ظاهر بیرونی‌اش، در زندگی شخصی خود مشکلاتی دارد؛ این نکته برای من جذاب بود چون همواره در سریال‌ها و فیلم‌ها خانم دکترهایی شبیه به این نقش زندگی ایده‌آلی دارند و دانای کل هستند اما این که ببینیم این افراد هم درگیری‌های خودشان را دارند، جالب توجه است و قطعا همذات‌پنداری بیننده را برمی‌انگیزد.

وی افزود: از سوی دیگر بازی کردن در نقش یک مادر ـ به‌خصوص که در کارهای اخیرم تکرار شده است ـ چون ازدواج نکرده‌ام و تجربه مادر شدن ندارم برایم جذاب بود و حس خوبی به همراه داشت.

این فضا در جذب سلیقه بیننده اثر دارد

حاتمی با اشاره به جذابیت فیلمنامه خاطرنشان کرد: پس از خواندن فیلمنامه اپیزودیک بودن این قصه برایم جذاب بود. نقش اصلی این کار خانم رویا افشار است که در هر اپیزود نقش یک مادر شهید را دارند و این مدل سریال که نقش اصلی یک زن است و در هر قسمت نقش یک مادر شهید را دارد، برای بیننده جذاب است. این که یک مجموعه در هر قسمت قصه‌ای جدا دارد کنجکاوی برانگیز است و خودم به عنوان مخاطب تلویزیون چنین کاری را دنبال و احساس می‌کنم چنین فضایی در جذب سلیقه بیننده اثر دارد.

«مادران» از موضوعات به شکل سطحی نمی‌گذرد

وی ادامه داد: در بحث محتوایی هم نقطه قوت سریال «مادران» این است که موضوعات را به صورت عمقی بررسی کرده و از موضوعات به شکل سطحی نمی‌گذرد و این شیوه با روال سریال‌ها که عمدتا در سطح محدود می‌شوند، تفاوت دارد؛ همه این موضوعات در مورد «مادران» برایم جذاب بود. مثلا در اپیزود خودم دست کم چهار مونولوگ روانشناسانه در مورد موضوع گفته شد که آموزنده بود؛ و نتیجه گیری داستان را نشان می‌داد که می‌خواست مخاطب را دست پر روانه کند و این قدرت تهیه کننده و تیم تولید بود. اساسا در تلویزیون روال باید همین گونه باشد که دستی پر برای مخاطب داشته باشیم نه این که به صرف سرگرمی آن تکیه کنیم. وظیفه تلویزیون درست کردن برخی چیزها از منظر علمی و نه سلیقه‌ای است. این سلیقه‌ای بودن بسیار آسیب زننده است.

تجربه تراپیست شدن 

وی یادآور شد: در اپیزودی که من بازی کردم راهکار دادن به خانواده‌هایی که با موضوع مشابه مواجه بودند، فرزندی که نمی‌خواهد مهاجرت کند اما والدین می‌خواهند، نقطه ثقل داستان و موضوعی به‌روز بود. این موارد مهم است چرا که می‌تواند برای بسیاری از بینندگان قابل همذات‌پنداری باشد و حاوی نکات و پیام‌هایی کاربردی باشد.

بعد از کرونا مدتی طولانی کار نکردم

این بازیگر همچنین در پاسخ به این پرسش که چالش خود در اجرای نقش در قصه «مادران» را چه می‌داند؟ عنوان کرد: چالشم این بود که مدت زمان زیادی بود که از فضای بازیگری دور بودم و تلاش می‌کردم در کار به تجربیات گذشته‌ام رجوع کنم. بعد از کرونا مدتی طولانی کار نکردم و اخیرا دوباره مشغول کار شده‌ام.

قصه «مادران» خود نوعی تراپی است

حاتمی تصریح کرد: قصه «مادران» در کلیت خود نوعی تراپی است. هر مادر شهید شاید تا آخر عمر جای خالی بچه خودش را احساس می‌کند همچنان که ما جای خالی این شهدا را در جامعه خالی می‌دانیم و شهدا را مانند بچه‌های خودمان که دیگر در بین ما نیستند، می‌بینیم. بنابراین قصه «مادران» چطور کنار آمدن با این جای خالی و بررسی دیدگاه‌های مادران مختلف و نحوه نگاه آمدن آنان با یک موضوع واحد یعنی از دست دادن فرزند را به ما می‌آموزد.

243