داستان چشم‌های دختران دبستانی؛ از میناب تا تهران/ برای اجرا در شهرهای دیگر هم برنامه‌ریزی شده است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آن‌چه در نخستین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران (از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و شروع آتش‌بس) در مدرسه دخترانه و پسرانه «شجره طیبه» در میناب رخ داد، چنان بود که جز با کلمه «فاجعه» نمی‌توان از آن یاد کرد. براساس اعلام دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه، در «فاجعه مدرسه میناب» ۷۳ دانش‌آموز پسر و ۴۷ دانش‌آموز دختر؛ در مجموع ۱۲۰ دانش‌آموز قربانی موشک‌های آمریکا شدند. علاوه بر این دانش‌آموزان، ۲۶ معلم، هفت نفر از والدین، یک راننده سرویس و یک تکنسین داروخانه نیز جان خود را از دست دادند. 

اینستالیشن (هنر چیدمان) «چشمان میناب» در میدان تجریش تهران یکی از واکنش‌هایی بود که «فاجعه مدرسه میناب» برانگیخت. این پروژه به همت مؤسسه سوره امید و سازمان زیباسازی شهرداری تهران و با طراحی رضا گلپایگانی شکل گرفت و با نمایش تصاویر بزرگ چشم‌های کودکان، تلاش کرد مخاطب را به «تأمل و همدلی» دعوت کند.

رضا گلپایگانی در گفت‌وگو با خبرآنلاین درباره انگیزه اجرای این اثر گفت: «با آغاز جنگ، این دغدغه برایم به وجود آمد که چه کاری از دستم برمی‌آید و چگونه می‌توانم نقشی ایفا کنم. امکان فعالیت نظامی نداشتم و تلاش کردم از طریق تخصصم اثرگذار باشم.»

او گفت: «در آن روزها به این فکر می‌کردم که چه ایده‌ای می‌تواند اجرا شود، چون در شرایط جنگی بسیاری از طرح‌ها به نتیجه نمی‌رسند.»

گلپایگانی توضیح داد: «چندین پروژه فرهنگی و یادمانی طراحی کرده بودم که به اجرا نرسید، اما «چشمان میناب» محقق شد و فکر می‌کنم این موضوع به مظلومیت این کودکان برمی‌گردد.»

او درباره روند اجرا گفت: «اجرای این پروژه برایم مهم بود، اما تأمین امنیت، حمایت و منابع مالی کار ساده‌ای نبود.»

رضا گلپایگانی گفت: «طراحی را خودم انجام دادم و بعد برای اجرا همکاری شکل گرفت، هرچند پروژه از نظر اجرایی بسیار سخت بود.»

گلپایگانی توضیح داد: «هم‌زمانی اجرا با حملات، کار را پیچیده‌تر کرده بود، اما حضور مردم باعث دلگرمی می‌شد و کار ادامه پیدا کرد.»

او درباره شکل‌گیری ایده گفت: «در یک اقدام مردمی، تصاویر کودکان را روی دیوار نصب کرده بودیم و مواجهه با نگاه آن‌ها تأثیر زیادی بر من گذاشت. همین تجربه باعث شد به بازآفرینی آن در مقیاس شهری فکر کنم.»

گلپایگانی توضیح داد: «در انتخاب تصاویر تلاش کردم معصومیت و حس کودکانه حفظ شود و در چیدمان، فاصله اجزا به‌گونه‌ای است که حس گسست را منتقل می‌کند. بسیاری از مخاطبان بدون توضیح این مفهوم را درک می‌کنند و این برایم ارزشمند است.»

این معمار در پایان گفت: «تأثیر اصلی کار از خود تصاویر می‌آید. نگاه این کودکان مخاطب را درگیر می‌کند و ما فقط کیفیت نمایش را ارتقا دادیم. همچنین برای اجرای این اثر در شهرهای دیگر برنامه‌ریزی‌هایی انجام شده، اما محدودیت مالی همچنان وجود دارد.»

در این پروژه، حسین والفی‌ به‌عنوان طراح گرافیک همکاری داشته است.

۵۹۲۴۲