خبرگزاری مهر؛ گروه سیاست-هادی رضائی: ورزش در نیروهای مسلح تنها یک فعالیت جانبی یا تفریحی نیست؛ آمادگی جسمانی یکی از مؤلفههای مهم توان رزم محسوب میشود و به همین دلیل، سازمان تربیت بدنی ارتش مأموریت گستردهای در حوزه ورزش همگانی، آمادگی جسمانی، ورزش قهرمانی و شناسایی استعدادهای ورزشی برعهده دارد.
در سالهای گذشته، تیمهایی مانند ملوان، عقاب و نیروی زمینی نیز بخشی از هویت ورزشی ارتش را شکل دادهاند؛ تیمهایی که در مقاطع مختلف علاوه بر نقشآفرینی در ورزش حرفهای، محل فعالیت بسیاری از ورزشکاران و سربازان قهرمان بودهاند.
حالا با آغاز دوره جدید مدیریت سازمان تربیت بدنی ارتش، بحثهایی مانند احیای ظرفیت تیمهای ورزشی ارتش، استفاده از استعدادهای سربازان، ایجاد بانک اطلاعاتی ورزشکاران، بهرهگیری از فناوری و هوش مصنوعی، توسعه تعامل با فدراسیونها و ارتقای آمادگی جسمانی نیروها در دستور کار قرار گرفته است.
امیر ادیب، رئیس سازمان تربیت بدنی ارتش، در گفتوگوی تفصیلی با خبرنگار مهر به تشریح این برنامهها پرداخت و درباره موضوع سربازی ورزشکاران، وضعیت ملوان، ورزش قهرمانی، استعدادیابی و چشمانداز ورزش ارتش سخن گفت.
سازمان تربیت بدنی ارتش چه مأموریتی دارد و چه حوزههایی را پوشش میدهد؟
مأموریت اصلی ، ارتقای آمادگی جسمانی در راستای افزایش یکی از مؤلفههای توان رزم است
سازمان تربیت بدنی ارتش سابقه بسیار قدیمی دارد و مأموریت اصلی آن، ارتقای آمادگی جسمانی در راستای افزایش یکی از مؤلفههای توان رزم است. این هم مأموریت ماست و هم براساس آن دستور اجرا میکنیم.
طبیعتاً ورزش و آمادگی جسمانی ارتش جمهوری اسلامی ایران در چهار نیرو یعنی نیروی زمینی، نیروی پدافند هوایی، نیروی هوایی و نیروی دریایی دنبال میشود و ما در خدمت این نیروها هستیم و برنامههای سازمان تربیت بدنی را در یگانها و ستادهای مختلف پیاده میکنیم.
ورزش قهرمانی چه جایگاهی در سازمان تربیت بدنی ارتش دارد؟
ورزش قهرمانی را نباید به عنوان تمام فعالیت سازمان تربیت بدنی در نظر گرفت. قهرمانی وجود دارد و ما در این عرصه فعالیت میکنیم، اما یکی از رسالتهای اصلی سازمان، ورزش عمومی و همگانی است.
ورزش قهرمانی درصد کمی از فعالیت کل سازمان تربیت بدنی را تشکیل میدهد
در دل ورزش همگانی، افرادی که بتوانیم از آنها استفاده کنیم و همچنین بچههای وظیفهای که براساس رشته ورزشی خود فعالیت دارند، میتوانند ورزش قهرمانی را شکل دهند.
در نیروهای مختلف هم ظرفیتهای خوبی وجود دارد. نیروی دریایی، ملوان را دارد و تیمهای خودش را دارد. نیروی هوایی باشگاه عقاب را دارد و نیروی پدافند هم رعد را دارد. نیروی زمینی نیز مجموعه بسیار بزرگی است و در تیمهای مختلف فوتبال، والیبال و سایر رشتهها فعالیت دارد.
اما ورزش قهرمانی درصد کمی از فعالیت کل سازمان تربیت بدنی را تشکیل میدهد.
آیا ارتش در همه رشتههای ورزشی فعالیت دارد؟
تقریباً میتوان گفت ما در مجموعه رشتههای ورزشی فعالیت داریم. همانطور که امروز حدود ۵۲ فدراسیون در سطح کشور زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان هستند، در ارتش و نیروهای مسلح نیز هیئتهای ورزشی وجود دارد.
برای نمونه، خود بنده رئیس هیئت موتورسواری و اتومبیلرانی ارتش و جانشین هیئت موتورسواری و اتومبیلرانی نیروهای مسلح هستم.
در تمام این فدراسیونها و رشتهها فعالیت داریم و هیئتهای ارتش نیز متناظر با آنها فعال هستند. دبیران و مسئولانی داریم که کارکشته و کارآزموده هستند و به فدراسیونها نیز در این زمینه کمک میکنیم.
در رشتههایی مانند وزنهبرداری، تنیس و بسیاری از رشتههای دیگر این ارتباط و فعالیت وجود دارد.
در عرصه بینالمللی هم اخیراً موفقیتی داشتهاید؟
بله. تیم ما به تازگی از مسابقات ارتشهای جهان برگشت و برای نخستین بار در این مسابقات، بین ۱۸ تیم به مقام سوم رسید.
اگر ما بانوان را هم داشتیم، شاید رتبههای بالاتری کسب میکردیم. روسیه اول شد، ازبکستان دوم و ما سوم شدیم. تیم ما بدون حضور بانوان شرکت کرده بود، در حالی که برخی کشورها مانند روسیه و ازبکستان تیم بانوان هم داشتند.
در این مسابقات تیم پدافند ارتش هم به عنوان نیروهای مسلح شرکت کرد و خوشبختانه موفقیت خوبی به دست آمد.
موضوع سربازی ورزشکاران و بهخصوص فوتبال در روزهای اخیر دوباره مورد توجه قرار گرفته است. سازوکار استفاده از ورزشکاران سرباز در ارتش چگونه است؟
این موضوع صرفاً مربوط به ارتش نیست و فرآیند قانونی خودش را دارد. ورزشکاران به دفاتر مراجعه و ثبتنام میکنند و براساس تقسیمبندی که انجام میشود، محل خدمت آنها مشخص میشود.
هر سربازی که وارد مجموعه ما میشود، مصاحبه میشود. از او میپرسیم چه رشتهای کار میکند، چه فعالیتی دارد و آیا ورزشکار هست یا نه.
اگر ورزشکار باشد، باید حکم قهرمانی یا سوابق مربوط به فعالیت خود را ارائه کند. ما براساس آن، در رشتههای مختلف و در قسمتهای تخصصی مرتبط تلاش میکنیم از ظرفیت او استفاده کنیم.
در روزهای اخیر بحث سربازی علیرضا بیرانوند و احتمال حضور او در ملوان هم مطرح شده است. آیا درباره این موضوع اطلاعاتی دارید؟
در مورد ملوان یکسری داستانها و مشکلاتی پیش آمده بود که در حال حاضر دوباره داریم این ظرفیت را احیا میکنیم.
انشاءالله به امید خدا، همین امروز هم مکاتبهای داشتم که چهار سرباز به ملوان بروند و بعد این ملوان را بالا بکشیم.
ملوان قبلاً هم تیم بسیار مهمی بوده است. این تیم یک برند برای بچههای شمال است و حتی میتوان گفت برای مردم شمال هویت خاصی دارد.
امام جمعه آنجا و سایر دوستان و مردم منطقه خیلی دوست دارند این تیم سرپا بماند و ما هم تلاشمان این است که این تیم سرپا باشد. در خصوص سوال شما اطلاع دقیقی ندارم اما ظرفت در تیم های ارتش وجود دارد.
یکی از بحثهای مهم درباره سربازان، نگرانی ورزشکاران از قطع فعالیت حرفهای آنها در دوران خدمت است. آیا ارتش برای ادامه فعالیت ورزشکاران قهرمان ظرفیت دارد؟
به ضرس قاطع عرض میکنم، به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی ارتش، تا زمانی که بنده در این مسئولیت هستم، بچههایی که قهرمان هستند میتوانند ورزششان را ادامه دهند.
ما در زمان مصاحبه از آنها درباره فعالیت ورزشیشان سؤال میکنیم و اگر کسی ورزش حرفهای کرده و قهرمان است، وقتی به ما مراجعه کند، مطمئناً برای او جا و ظرفیت وجود دارد و هماهنگی میکنیم.
البته اگر همه را به تربیت بدنی بیاوریم، بقیه قسمتهای ارتش چه میشود؟ ارتش مأموریتهای مختلف دارد.
مثلاً بدنسازی یک ورزش عمومی و فردی است و فرد میتواند خودش انجام دهد، اما وقتی کسی فعالیت حرفهای دارد، ما کمکش میکنیم.
هر کسی که قبل از خدمت ورزش حرفهای کرده و قهرمان است، مراجعه کند، مطمئناً برای او ظرفیت وجود دارد.
آیا در گذشته هم چنین تجربهای داشتهاید؟
بله، موارد زیادی داشتهایم.
در یگان قبلی که بنده بودم، یک قهرمان سال را به مجموعه آوردیم و او به خوبی خدمتش را انجام داد. در زمان خدمت حتی برای مسابقات خارج از کشور رفت و برای تیم ملی مسابقه داد.
یک بوکسور داشتیم که از سوئد آمده بود تا خدمت سربازیاش را انجام دهد. او پیش من آمد و گفت: «امیر، من نگرانم. برای سوئد آمدم اینجا تا برای کشورم خدمت کنم.»
به او گفتم نگران نباش. او هم رفت، در خارج از کشور در مسابقات بوکس شرکت کرد، برای ارتش مسابقه داد و عضو تیم ملی هم بود.
از این نمونهها زیاد داریم؛ هم در نیروی زمینی و هم در پدافند.
پس نگاه شما به سرباز قهرمان صرفاً یک نگاه اداری نیست؟
سرباز قهرمان برای ما یک سرمایه است
خیر. سرباز قهرمان برای ما یک سرمایه است. بالاتر از این چه کمکی میتوانیم بکنیم؟ فرد میآید خدمت سربازی انجام میدهد، اما در اصل دارد ورزش میکند و برای کشورش افتخار میآورد.
ارتش از کشور جدا نیست. وقتی یک سرباز برای کشور افتخار میآورد، ما هم افتخار میکنیم.
من واقعاً وقتی میبینم سرباز من میرود و در رنکینگ بالا قرار میگیرد یا روی سکو میرود، احساس خوبی دارم. وقتی پرچم جمهوری اسلامی ایران در یک کشور غریبه برافراشته میشود، انسان لذت میبرد.
من این اتفاقات را از طریق فضای مجازی هم رصد میکنم و لحظهبهلحظه پیگیر هستم که چه اتفاقی افتاده و نتیجه چه شده است.
با توجه به سن سربازان، آیا از ظرفیت آنها برای بازیکنسازی و استعدادپروری هم استفاده میکنید؟
یکی از آیتمهای ما سرباز قهرمان است، اما ما انرژی خود را فقط روی این موضوع نمیگذاریم. هدف ما این است که سرباز قهرمان یک «رسوب» در آجا داشته باشد.
یعنی چه؟ یعنی ما باید ابتدا کاری کنیم که این فرد آموزش ببیند، امکانات برایش پیشبینی شود و برنامهریزی داشته باشیم.
در این زمینه حتی از مدارس و مراکز آموزشی شروع کردهایم و این موضوع یکی از اهداف بنده است که آن را جلو ببریم و نظارت و کنترل کنیم تا به هدفی که دنبال میکنیم برسیم.
منظور شما از رسوب در ارتش چیست؟
سرباز قهرمان میآید، دو سال خدمت میکند و میرود. اگر هیچ ماندگاری و رسوبی در ارتش نداشته باشیم، اتفاقی که افتاده فقط یک اتفاق است، اما کافی نیست.
کافی بودنش این است که پرسنل آجا خودشان وارد این قضیه شوند.
ما چند روز پیش هم جلسهای با آموزش و پرورش داشتیم. دبیرستانهای نظامی و ظرفیتهای آموزشی میتوانند در این زمینه کمک کنند.
ما دنبال این هستیم که تربیت بدنی و فرهنگ ورزش را در این مجموعهها درست کنیم.
چرا روی آموزش و پرورش تأکید دارید؟
چون فرهنگ ورزش در جامعه باید از آموزش و پرورش شروع شود.
آموزش و پرورش زیرساختهای خوبی دارد و میتواند با ارتش تفاهمنامههایی شکل دهد. این تفاهمنامهها میتواند بسیار کارساز باشد.
در مراکز آموزشی و دانشگاههای افسری نیز ورزش و آمادگی جسمانی وجود دارد، اما هدف ما این است که آن را ارتقا دهیم و به مرحله بالاتری برسانیم.
به نظر میرسد سؤالهای مربوط به سرباز قهرمان برای شما در اولویت نیست و نگاه گستردهتری دارید.
بله. ما انرژی برای اینها نمیگذاریم، البته منظورم این نیست که برایشان کاری نمیکنیم. آنها در کنار ما هستند و ما کمکشان میکنیم.
چرا باید تفاوتی میان آنها و سایر سربازان وجود داشته باشد؟ سرباز قهرمان هم سرباز ماست.
شما بارها از مهارتآموزی هم صحبت کردهاید. این برنامه شامل چه مواردی میشود؟
حتی سربازانی که به صورت عادی خدمت میکنند، در ارتش مهارتآموزی دارند.
در حوزههای مختلف از جمله بازاریابی ورزشی، باشگاهداری، مربیگری، آموزش شنا، ناجیگری، مربیگری و انواع و اقسام مهارتها، آکادمیهای ما فعال هستند.
این اتفاق مهمی است. سربازی که از اینجا خارج میشود، باید با یک علم، مهارت و «اسکیل» بیرون بیاید و بتواند کارش را شروع کند.
به نظر من این همان تفاوت میان ماهی دادن و آموزش ماهیگیری است.
آیا در حوزه بازیکنسازی فوتبال و حتی فروش بازیکنان هم برنامه دارید؟
بله، برنامه داریم.
یکی از اهداف راهبردی ما، حکمرانی ورزش آجا است. باید درباره چشمانداز ورزش تصمیم بگیریم، اهداف را مشخص کنیم، سیاستگذاری و برنامهریزی داشته باشیم و ساختار سازمانی را نیز در صورت نیاز تغییر دهیم تا بتوانیم پاسخگوی همه نیازهای ورزش باشیم.
ورزش یک موضوع بسیار گسترده است و نباید فقط آن را به چند رشته یا چند ورزشکار محدود کنیم.
پس نگاه شما صرفاً قهرمانپروری نیست؟
دقیقاً. یک مسئله مهم و مغفولمانده این است که یک عده فقط میگویند استعداد دارم و باید سراغ یک رشته ورزشی بروم.
اما فرض کنید یک مجموعه اداری هزار نفر پرسنل دارد. چند درصد این افراد ورزش میکنند؟ خیلیها ورزش را فقط تفریح میدانند.
باید فرهنگسازی کنیم و بگوییم ورزش تفریح نیست؛ ورزش سلامتی است.
همانطور که میخوابیم، بیدار میشویم و غذا میخوریم، بدن ما به ورزش هم نیاز دارد. آیا توانستهایم این موضوع را به جامعه منتقل کنیم؟ متأسفانه هنوز به اندازه کافی موفق نبودهایم.
بنابراین باید سیاستگذاری کنیم. البته اگر من بگویم همه این مسائل را یکشبه درست میکنم، اشتباه کردهام. باید ریل درست را ایجاد کنیم.
با توجه به اینکه بهتازگی مسئولیت سازمان تربیت بدنی ارتش را برعهده گرفتهاید، اولین اولویت شما چیست؟
اولین اولویت من آمادگی جسمانی است؛ آمادگی جسمانی کلی نیروها. هر نیروی من باید بتواند براساس استانداردها ورزش کند. هدف من این است که ورزش عمومیت پیدا کند و همه را به ورزش بیاوریم.
این یک توفیق اجباری هم هست که اتفاقاً خیلی خوب است. براساس صحبتها و دستوراتی که به ما داده شده، بهخصوص تأکیدی که فرماندهان داشتهاند، ورزش در اولویت قرار گرفته است.
در عمل، این برنامه چگونه اجرا میشود؟
در یگانهای ستادی، کارکنان از ساعت ۷ تا ۸ صبح باید ورزش کنند. این موضوع در چهار روز هفته برنامهریزی شده است؛ شنبه، دوشنبه، چهارشنبه و پنجشنبه.
در بعضی روزها نیز به تناسب شرایط، برنامههای دیگری مانند صبحگاه یا برنامههای فرهنگی داریم.
در مجموع چهار ساعت در هفته به کل پرسنل ارتش اختصاص پیدا میکند تا برای سلامت خود ورزش کنند.
چرا آمادگی جسمانی تا این اندازه برای ارتش اهمیت دارد؟
یکی از ویژگیهای یک نظامی، آمادگی جسمانی اوست.
فرماندهان مختلف ارتش همواره بر این موضوع تأکید داشتهاند. سپهبد شهید موسوی در جلسات مختلف درباره آمادگی جسمانی نیروهای مسلح صحبت میکرد. امیر سیاری نیز بارها بر اهمیت این موضوع تأکید کرده است.
حتی برای ارتقای شغلی، افراد باید آزمونهای آمادگی جسمانی بدهند؛ شنا، درازونشست، بارفیکس و موارد دیگر بررسی میشود و در برخی مشاغل حتی شاخص توده بدنی نیز مورد توجه قرار میگیرد.
برای کسانی که نیاز به اصلاح دارند نیز برنامههای اصلاحی پیشبینی میکنیم.
برای گسترش ورزش همگانی در ارتش چه برنامهای دارید؟
در توسعه ورزش همگانی چند مؤلفه وجود دارد که یکی از مهمترین آنها افزایش مشارکت عمومی است.
باید فرهنگ ورزش را ترویج کنیم. وقتی مشارکت افزایش پیدا کند، با مدیریت درست اماکن ورزشی میتوانیم از ظرفیت موجود استفاده کنیم.
ما اماکن ورزشی بسیار خوبی داریم. همین جایی که اکنون در آن نشستهایم، استخر بسیار خوب، باشگاه بدنسازی در سطح استاندارد بالا، باشگاه رزمی و سالن چندمنظوره دارد.
اما باید نگاه به ورزش را تغییر دهیم.
یعنی معتقدید ورزش همگانی نیازمند روشهای جدید است؟
بله. روشهای قدیمی باید تغییر کند. ما زمانی که ورزش را شروع کردیم، بسیاری از ورزشهای امروزی مانند پیلاتس یا تمرین با کش وجود نداشت. امروز میتوان ورزشهای نوین را وارد برنامهها کرد. حتی میتوان به کارکنان آموزش داد که ورزش کردن در یک اتاق سه در چهار متر هم امکانپذیر است.
خود من همیشه در خودرو یک کش ورزشی دارم. حتی اگر در مأموریت باشم یا فضای زیادی در اختیار نداشته باشم، همان دو متر فضا برای انجام بسیاری از تمرینها کافی است. حتی در رزمایش یا شرایط جنگی نیز میتوان تمرینهای ساده را انجام داد.
فرماندهان ارتش خودشان چقدر به ورزش پایبند هستند؟
این موضوع برای من بسیار مهم است.
فرماندهان ما خودشان ورزش میکنند. امیر سیاری عزیز، فرمانده بنده، همیشه ورزش را جزو اولویتهای کاری خود قرار داده است و حتی هر روز صبح قبل از طلوع آفتاب ورزش میکند.
وقتی من میبینم فرماندهام اینگونه به ورزش اهمیت میدهد، برای من واقعاً سخت است که خودم ورزش نکنم.
همین فرهنگ میتواند از مدیران و فرماندهان به بدنه منتقل شود.
آیا آمادگی جسمانی فقط برای زمان عادی است یا در شرایط رزمی هم کاربرد دارد؟
در جنگ، اولین مؤلفه همین آمادگی جسمانی است. وقتی آمادگی جسمانی بالا برود، تابآوری هم افزایش پیدا میکند.
ما در شرایط مختلف این موضوع را تجربه کردهایم. برای مثال، در زیردریایی که فضای بسیار محدودی وجود دارد، با این حال نیروها کش ورزشی همراه خود دارند و با همان فضای محدود تمرین میکنند تا بدن از حالت خمودگی خارج شود.
این همان فرهنگ ورزش همگانی و آمادگی جسمانی است که باید توسعه پیدا کند.
وضعیت امکانات ورزشی در مناطق عملیاتی و مرزی چگونه است؟
شرایط در مناطق مختلف متفاوت است.
در مناطق عملیاتی بهخصوص در جنوب کشور، گرما و رطوبت بسیار بالاست. در چنین شرایطی طبیعتاً ورزش کردن دشوارتر میشود.
اما باید برای همین شرایط نیز برنامه داشته باشیم. هدف اصلی ما هم این نیست که فقط کسانی که خودشان ورزشکار هستند ورزش کنند؛ ورزشکار خودش معمولاً میداند که باید ورزش کند.
جامعه هدف اصلی ما افرادی هستند که ورزش نمیکنند و باید آنها را وارد چرخه ورزش کنیم تا آمادگی جسمانیشان افزایش پیدا کند.
مسابقات ارتشهای جهان چه جایگاهی در برنامههای شما دارد؟
ارتباط ما با شورای بینالمللی ورزش نظامی قطع نشده و هر روز در حال توسعه است.
مسابقه پیمایش قله دماوند نیز در سالهای گذشته برگزار میشد. امسال به دلیل شرایط جنگی این برنامه تحت تأثیر قرار گرفت.
حتی مسابقهای با عنوان «صلح» داشتیم که چند کشور در آن شرکت کردند. حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر در آن حضور داشتند و برنامه خوبی بود. کوهنوردان ارتش ما نیز عملکرد بسیار خوبی داشتند.
آیا قصد دارید حضور ارتش در مسابقات جهانی نظامی را توسعه دهید؟
بله. ارتباط ما در این زمینه هر روز بیشتر میشود.
حتی در رشتههایی که در مسابقات شورای بینالمللی ورزش نظامی وجود ندارند، در حال هماهنگی هستیم تا امکان حضور فراهم شود.
یک نکته جالب این است که در بعضی کشورها، تیم ملی آنها عملاً همان تیم ارتش است؛ یعنی تیم ملی را برای ارتش استخدام میکنند.
ما هم امیدواریم به روزی برسیم که ظرفیت ورزش ارتش و تیم ملی بیش از گذشته در کنار یکدیگر قرار بگیرد.
تعامل شما با فدراسیونهای ورزشی چگونه خواهد بود؟
یکی از اهداف اصلی بنده، ارتباط و تعامل صددرصدی با فدراسیونهاست.
ما میتوانیم به فدراسیونها کمک کنیم و آنها نیز میتوانند از ظرفیتهای ارتش استفاده کنند.
بنده به عنوان سرپرست هیئت موتورسواری و اتومبیلرانی استان تهران نیز با اداره کل ورزش و جوانان تهران ارتباط خوبی داریم و این تعامل را ادامه خواهیم داد.
هدف، همافزایی است.
اگر بخواهید تفاوت اصلی دوره مدیریت خودتان با گذشته را بیان کنید، چه میگویید؟
ابتدا باید از تمام عزیزانی که قبل از بنده مسئولیت داشتهاند تشکر کنم.
امیر امیدی زحمات زیادی کشیدند و من ادامه مسیر ایشان هستم. قبل از ایشان نیز امیر فولادی، امیر مجتداران و امیر مرادیان زحمات زیادی کشیدند. همه این عزیزان امروز نیز در عرصه ورزش نیروهای مسلح به عنوان پیشکسوت حضور دارند.
ما خودمان را جدا از آنها نمیدانیم.
اما هدف ما این است که ارتباط سازمان تربیت بدنی ارتش با فدراسیونها، جامعه ورزش، وزارت ورزش و ادارات کل ورزش استانها تنگاتنگتر شود و در راستای همافزایی حرکت کنیم.
برای ورزشکاران ارتشی که در کنار فعالیت نظامی، ورزش قهرمانی خود را ادامه میدهند چه برنامهای دارید؟
همانطور که عرض کردم، ما در حوزه ورزش همگانی و قهرمانی فعال هستیم.
افرادی که به صورت شخصی یا حرفهای ورزش میکنند، میتوانند خودشان مراجعه کنند و اطلاعاتشان را در اختیار ما قرار دهند.
در حال ایجاد یک بانک اطلاعات ورزشی هستیم. این یکی از طرحهای بنده است که در حال انجام است.
میخواهیم از علم و فناوری روز ورزشی استفاده کنیم. هدف این است که وقتی یک کلیک میکنیم، بتوانیم ببینیم چه کسانی در سراسر کشور چه فعالیت ورزشی دارند و مربوط به کدام نیرو هستند.
آیا این سامانه قرار است با استفاده از هوش مصنوعی هم توسعه پیدا کند؟
بله، در این زمینه نیز فکر کردهایم.
البته نمیخواهم صرفاً چون امروز همه درباره هوش مصنوعی صحبت میکنند، از این واژه استفاده کنم. واقعاً روی این موضوع کار میکنیم.
بنده سابقه خدمتی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات دارم و به همین دلیل این موضوع را دنبال میکنم.
طرح آن را نوشتهام و در حال بررسی و سبکسنگین کردن جزئیات آن هستیم تا این بانک اطلاعاتی شکل بگیرد.
هدف این است که هر عزیزی، هرجا که هست، شناسایی شود و برای او برنامهریزی کنیم.
باز هم به همان بحث «رسوب» برمیگردیم؟
دقیقاً.
میخواهیم این افراد در ارتش ماندگاری و اثر داشته باشند.
اینطور نباشد که دو نفر را آموزش بدهیم و بعد آنها از مجموعه خارج شوند و هیچ آوردهای برای ارتش نداشته باشند.
اگر فردی تخصص ورزشی دارد، میتواند به عنوان سرمایه انسانی مورد استفاده قرار بگیرد.
حتی امروز این جابهجایی تخصصی میان نیروهای مختلف ارتش هم اتفاق میافتد. ممکن است یک نیرو به ورزشکار یا متخصصی نیاز داشته باشد و از ما درخواست کند و ما هماهنگیهای لازم را انجام دهیم.
بروکراسی کار انجام میشود و فرد به آنجا میرود و فعالیت خود را شروع میکند.
ارتش در این زمینه فکر بازی دارد و این افراد میتوانند در راستای همافزایی، کارآمدی و پاسخگویی به نیازهای ارتش مورد استفاده قرار گیرند.
آیا خانوادههای ارتشی نیز در برنامههای ورزشی شما جایگاه دارند؟
بله، موضوع خانوادهها را به صورت جدی دنبال میکنیم.
من اعتقاد دارم همه چیز از خانواده شروع میشود. اگر بتوانیم خانوادهها را وارد چرخه ورزش کنیم، پسرها، دخترها، مادران و سایر اعضای خانواده نیز میتوانند از این ظرفیت استفاده کنند.
اخیراً برای دیدار با خانواده یکی از شهدای ارتش، شهید اسدی، به شهرک قمربنیهاشم رفته بودیم.
در آنجا متوجه شدیم همسر این شهید یک ورزشکار حرفهای است. این موضوع برای خود من هم جالب بود، چون از قبل اطلاع نداشتیم.
همانجا با رئیس تربیت بدنی نیروی زمینی صحبت کردیم که از ظرفیت ایشان استفاده شود. ایشان میتواند مربی آمادگی جسمانی، مربی دارت و در رشتههای مختلف فعالیت کند.
ما برای چنین افرادی باید برنامه داشته باشیم.
در مجموع چشمانداز شما برای ورزش ارتش چیست؟
ما میخواهیم از دانش روز برای افزایش و ارتقای آمادگی جسمانی استفاده کنیم.
از فناوریهای جدید بهره بگیریم، پژوهشهای ورزشی را توسعه دهیم، هوشمندسازی فرآیندها را دنبال کنیم و تحلیل دادههای عملکردی را وارد ورزش ارتش کنیم.
این اتفاق در ارتش شروع شده و شروع خوبی هم بوده، اما کافی نیست و باید ادامه پیدا کند.
در کنار این موارد، موضوع خانوادهها را هم با جدیت دنبال خواهیم کرد.
هدف نهایی ما این است که ورزش از یک فعالیت جانبی خارج شود و به یک فرهنگ در میان کارکنان، خانوادهها و مجموعه ارتش تبدیل شود.
جدیدترین اخبار پربحث