یادداشت تفاهم موقت ایران و آمریکا / فرصت ۶۰ روز برای توافق نهایی

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از انتخاب، دو منبع ایرانی می‌گویند آمریکا و ایران خواسته‌های خود برای امضای یک توافق جامع صلح را کاهش داده‌اند و در عوض به دنبال یک یادداشت تفاهم موقت برای جلوگیری از بازگشت به جنگ هستند.

رویترز نوشت: یک مقام ایرانی گفت که دو طرف شروع به کاهش برخی اختلافات کرده‌اند، از جمله نحوه مدیریت تنگه هرمز -مسیری حیاتی که حدود ۲۰ درصد نفت و گاز جهان از آن عبور می‌کند و هفته‌هاست به روی بیشتر کشتی‌ها بسته شده است.

این مقام ارشد که به دلیل حساسیت موضوع خواست نامش فاش نشود، گفت ایران که سال‌ها تحت تحریم‌های آمریکا بوده، خواستار آن است که یادداشت تفاهم شامل آزادسازی برخی دارایی‌های مسدودشده ایران توسط واشنگتن باشد، در ازای اجازه تردد بیشتر کشتی‌ها از طریق تنگه.

یک منبع مطلع از مذاکرات تهران روز چهارشنبه گفت ایران در چارچوب پیشنهاد‌های خود در گفت‌و‌گو با آمریکا اعلام کرده که می‌تواند اجازه دهد کشتی‌ها بدون خطر حمله از طریق سمت عمانی تنگه هرمز آزادانه تردد کنند، به شرط آنکه یک توافق پایدار حاصل شود.

اما در حالی که بیش از نیمی از آتش‌بس دو هفته‌ای سپری شده، اختلافات عمیق‌تری باقی مانده است. مقام ارشد گفت که این اختلافات شامل توافق بر سر سرنوشت ذخایر اورانیوم با غنای بالا (HEU) ایران است که آمریکا خواستار خارج سازی آن از ایران است، و همچنین مدت هرگونه توقف فعالیت‌های هسته‌ای ایران، به ویژه غنی‌سازی اورانیوم.

ایران مدت هاست که خواستار به رسمیت شناخته شدن حق خود برای غنی‌سازی اورانیوم توسط آمریکاست؛ تهران می‌گوید این کار را فقط برای اهداف صلح‌آمیز دنبال می‌کند.

یک دیپلمات غربی گفت مسئله هسته‌ای «همچنان یک مانع اصلی باقی مانده است».

منابع ایرانی گفتند اگر برای توقف درگیری به یادداشت تفاهمی دست یابند، انتظار می‌رود دو طرف ۶۰ روز فرصت داشته باشند تا برای توافق نهایی مذاکره کنند، که نیازمند مشارکت کارشناسان و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) خواهد بود.

منابع ایرانی گفتند نشانه‌هایی وجود دارد که ممکن است یک راه‌حل میانی پیدا شود. یکی از منابع گفت که ایران آماده فرستادن تمام اورانیوم با غنای بالای خود به خارج نیست، اما می‌تواند بخشی از آن را به یک کشور ثالث بفرستد.

او گفت بخشی از اورانیوم با غنای بالا برای اهداف پزشکی و برای یک راکتور تحقیقاتی در تهران که با مقادیر نسبتاً کمی اورانیوم با غنای حدود ۲۰ درصد کار می‌کند، لازم است.