از هر دو طرف فحش خوردم اما حرف دلم را می‌زنم / کسی که حمله خارجی به ایران را تشویق کند، ایرانی نیست

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، سیدجواد هاشمی درباره چگونگی حضورش در پروژه «اهل ایران» اظهار کرد: مشهد بودم که آقای مهدویان با من تماس گرفتند و گفتند در میان اپیزودهای این مجموعه، اثری کودک‌محور وجود دارد که دوست دارند من آن را کارگردانی کنم. با توجه به تجربه‌ای که در کار با بچه‌ها داشتم، این پیشنهاد برایم جذاب بود.

وی ادامه داد: متن را برایم فرستادند و تقریباً بلافاصله پروژه کلید خورد. حتی زودتر از موعد از مشهد به تهران آمدم و وقتی رسیدم، دیدم انتخاب بازیگران و عوامل تقریباً انجام شده است. وارد گروهی شدم که بسیاری از اعضای آن را نمی‌شناختم و این تجربه‌ای متفاوت بود؛ شاید حتی در زندگی حرفه‌ای بسیاری از کارگردانان دنیا هم کمتر پیش بیاید که پروژه‌ای بدون پیش‌تولید معمول و در چنین شرایطی آغاز شود.

این کارگردان با اشاره به روند تولید اپیزود «کوکی» گفت: با وجود تمام سختی‌ها، تجربه بسیار جذاب و دوست‌داشتنی‌ بود. گروه حرفه‌ای و آماده‌ای کنار هم جمع شده بودند و بازیگران خوبی انتخاب شده بودند. همین مساله باعث شد بتوانیم در مدت حدود هفت روز و نیم، آن هم با حضور کودکان و در شرایط سخت، کار را به نتیجه برسانیم.

هاشمی درباره شکل‌گیری فیلمنامه این اپیزود توضیح داد: کار بر اساس متنی از رضا محبی ساخته شد که من آن را بازنویسی کردم. در فرصت کوتاهی که داشتم، تلاش کردم ضمن حفظ ساختار و مضمون اصلی، تغییراتی ایجاد کنم تا روایت به جهان ذهنی و احساسی کودکان نزدیک‌تر شود.

وی در ادامه با اشاره به دشواری‌های تولید سریع آثار نمایشی گفت: طبیعتاً سرعت همیشه می‌تواند به کیفیت آسیب بزند. وقتی پروژه‌ای با زمان کافی، بودجه مناسب و شرایط آرام تولید شود، نتیجه پخته‌تر و عمیق‌تر خواهد بود، اما برای من جذابیت این پروژه در این بود که در دل همان روزهای جنگ، فیلمی درباره جنگ و زندگی مردم خودمان بسازم.

هنرمند باید حرف دلش را بزند و از بیان باورش نترسد

هاشمی همچنین درباره فضای ملتهب این روزها و واکنش هنرمندان به مسائل اجتماعی و سیاسی بیان کرد: من دوستان و همکارانی را که سکوت می‌کنند کاملاً درک می‌کنم. فضای مجازی شرایط بسیار سختی برای هنرمندان ایجاد کرده است. امروز هر کسی حرف بزند، از هر دو طرف مورد حمله و توهین قرار می‌گیرد و این فشار فقط متوجه خود هنرمند نیست؛ خانواده او را هم درگیر می‌کند.

وی افزود: من خودم بارها بابت مواضعم فحش خورده‌ام؛ چه در ماجرای قضایای سال ۱۴۰۱، چه در اعتراضات، چه درباره غزه و چه در موضوعات دیگر. از هر دو طرف هم حمله شده‌ام، اما معتقدم هنرمند باید حرف دلش را بزند و از بیان باورش نترسد. البته حق می‌دهم بسیاری از همکارانم سکوت کنند، چون همه آدم‌ها ظرفیت یکسانی ندارند، اما توصیه شخصی من این است که اگر کسی حرفی از سر دلسوزی و عشق به وطن دارد، آن را بیان کند.

هاشمی با تاکید بر تفاوت میان انتقاد سیاسی و نگاه ضدایرانی گفت: ممکن است کسی با جمهوری اسلامی مشکل داشته باشد، اما این مساله ربطی به ایران ندارد. ایران، فراتر از دولت‌ها و حکومت‌هاست؛ سرزمینی که هزاران سال باقی مانده است. من واقعاً نمی‌فهمم چطور بعضی‌ها می‌توانند حمله به زیرساخت‌ها و کشته شدن مردم و کودکان را توجیه کنند.

وی تصریح کرد: کسی که اجازه بدهد یا تشویق کند کشوری خارجی به خاک ایران حمله کند و کودکان این سرزمین کشته شوند، حتی اگر فارسی حرف بزند، از نظر من ایرانی نیست. این اعتقاد قلبی من است.

پیام فیلم کوکی؛ آرزو می‌کنم هیچ‌وقت جنگ نشود

این کارگردان درباره نگاه اصلی خود در ساخت فیلم «کوکی» نیز گفت: این فیلم را با سه نگاه ساختم؛ اول اینکه حتی در سخت‌ترین شرایط، زندگی در خانه‌ها و خیابان‌های مردم ایران ادامه دارد. دوم اینکه ما صلح‌طلب هستیم و سوم اینکه از جنگ بیزاریم. ما هیچ‌وقت آغازگر جنگ نبوده‌ایم. شاید امروز ایران به یک قدرت بزرگ تبدیل شده باشد، اما این به معنای علاقه داشتن به جنگ نیست. ما از جنگ متنفر هستیم، هرچند اگر لازم باشد از کشورمان دفاع می‌کنیم.

وی با اشاره به یکی از سکانس‌های مهم فیلم گفت: در پایان فیلم، کودکی شمع تولدش را فوت می‌کند و وقتی از او می‌پرسند چه آرزویی کردی، می‌گوید: آرزو می‌کنم دیگر هیچ‌وقت جنگ نشود. این دقیقاً پیام فیلم من است؛ پیام بچه‌های این سرزمین.

هاشمی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با انتقاد از برخی نگاه‌های محدودکننده در حوزه ممیزی اظهار کرد: برخی به من می‌گفتند چرا در زمان جنگ از تمام شدن جنگ حرف می‌زنید یا چرا از صلح می‌گویید. در حالی که ضد جنگ بودن، ضد وطن بودن نیست. مگر کسی هست که آرزو نکند جنگ تمام شود؟ من سال‌ها در جبهه بوده‌ام و مفهوم ایستادگی را می‌فهمم، اما در عین حال می‌دانم کودکانی که هر شب صدای انفجار می‌شنوند چه اضطرابی را تجربه می‌کنند. دغدغه اصلی من در «کوکی» همین جهان کودکانه بود.

این کارگردان درباره فضای فانتزی اثر نیز توضیح داد: از جایی که فیلم وارد فضای ذهنی و فانتزی کودکان می‌شود، حتی به صداگذار تاکید کردم صدای گلوله و انفجار حذف شود، چون بچه‌ها در آن لحظات دیگر صدای جنگ را نمی‌شنوند؛ آنها در جهان خیال خود زندگی می‌کنند.

هاشمی با اشاره به احتمال گسترش این اپیزود به یک فیلم سینمایی گفت: احتمال دارد «کوکی» را با اضافه شدن بخش‌هایی تازه، به نسخه‌ای سینمایی تبدیل کنیم و برای جشنواره کودک آماده شود. فکر می‌کنم این فیلم می‌تواند حرف مهمی برای کودکان امروز ما داشته باشد؛ کودکانی که هم ترس را تجربه می‌کنند، هم زندگی را ادامه می‌دهند و هم همچنان در دنیای فانتزی و خیال خود نفس می‌کشند.

59243